Ortaçağın son döneminde (yaklaşık olarak Skolastiğin Yükselişinin bitip son döneminin başladığı zamanlarda) ortaya çıkan ve özellikle Almanya’da gelişen bir Hıristiyan mistik düşünce hareketine verilen isimdir. Alman mistisizmine en güzel anlatımını Meister Eckhart (ya da Eckehart) (doğumu 1260 yılı sıralarında, ölümü 1327) vermiştir. Ona göre, Hıristiyan dininin doğruları, Skolastiğin bilimleştirmiş olduğu dogmalarda değil, inanan gönüllerin derinliklerinde yatar; salt doğruluk insanın kendisindedir, Kilisenin dogmaları ile törenlerinde değildir. Bu görüşlerle ilgili olarak, Rönesans döneminde yaşanan dini Reformasyon’un başlıca kaynağı da Alman mistisizmidir denilebilir. Bütün öteki mistik çığırlar gibi, onun da kaynağı Yeni-Platonculuktur, zira evrenin, içindeki bütün varolanlarla birlikte, Tek Varlığın özünden fışkırmış olduğu (emanatio) tasavvuru, Yeni-Platonculuğun ana görüşüdür. Alman idealizminin ana özelliği olan idealist panteizm, yani Tanrı’nın ideal bir varlık olarak bütün varolanlara yayılmış bulunduğu düşüncesi, dışdünyayı içdünyaya çeviren, Tanrı’yı bir iç görüde kavrayma (contemplatio) anlayışı da buradan türer.